3. mei, 2015

Jacqueline met mes en vork

'Voor een nieuw TV programma zijn we op zoek naar een tattooshop in Zaandam waar we een van onze kandidaten mogen laten tatoeëren', klinkt een opgewekte stem door de telefoon. 'Via Facebook zijn we bij jullie terechtgekomen.'

Ik vraag wat precies de bedoeling is, om wat voor tattoo het gaat en wanneer ze willen komen.

Morgen al!

Dat is een probleem. Clive zit morgen in Kingdom Alkmaar - ons andere filiaal -volgeboekt. Johe heeft een vrije dag en Gabi wil beslist niet op TV. Toch vind ik het wel heel leuk om de kandidate in kwestie morgen even in het zonnetje te zetten.

Het gaat namelijk om Jacqueline die meedoet aan het programma 'Bizarre Eters', dat gepresenteerd wordt door Dennis Weening en binnenkort te zien is op RTL 5. Jacqueline heeft met behulp van het programma een groot eetprobleem overwonnen. En om deze periode af te sluiten wil ze nu graag een tattoo laten zetten.

Ik vraag Johe of hij me alsjeblieft uit de brand wil helpen. Want naast het feit dat we iemand een hart onder de riem kunnen steken met wat permanente inkt, wordt Kingdom ook nog eens gratis gepromoot op RTL 5 en - eerlijk is eerlijk - dat vind ik wel een hele leuke bijkomstigheid.

'Is my free day', sputtert Johe.

Toch belooft hij te komen. En dat is echt geweldig, want Johe gaat vanavond naar een concert van 'Die Antwoord' en zal de hele nacht zijn bed niet zien. Desondanks zal hij zijn vrije dag opofferen. Ik waardeer het enorm, want het enige dat Johe er wijzer van wordt is het feit dat ik zijn treinkaartje betaal.

Ook Jaqcueline is meer dan blij met Johe's kado. Ze belt me op om me te vertellen wat ze graag zou willen en aan de telefoon teken ik met haar mee. Daarna gaat mijn schetsje naar Johe die het verder uitwerkt tot een heus tattoo design.

En dan is het wachten op de crew van 'Bizarre Eters'.

De volgende dag om tien voor twee, bijna drie kwartier te vroeg, komt Jacqueline binnen. Ik laat haar nog niet het ontwerp zien, maar bied haar wel een kopje koffie aan.

Wanneer ze in de wachtruimte plaats neemt en van haar bekertje nipt, begint ze te vertellen over de problemen die ze dankzij het programma heeft overwonnen. Ze heeft zich voor het programma opgegeven omdat ze al jaren geen normaal eetpatroon heeft, maar raakte tijdens de screening compleet in paniek toen ze een bord broccoli met zalm en een gemengde salade met gevulde champignons voorgeschoteld kreeg. Een gerecht waar ik met liefde voor zou betalen in een goed restaurant.

Maar Jacqueline raakte er volledig door van de rel. Daardoor besefte ze hoe groot haar probleem eigenlijk was. Ze leefde lange tijd alleen op beschuit met hagelslag, wit brood met chocopasta. En liters Yokidrink. Het enige aan warm eten dat ze binnen kreeg was friet met schnitzel of een frikadel; het enige voedsel waarvan ze de structuur kon verdragen. Voor het programma van start ging diende ze dan ook eerst af te kicken van haar suikerverslaving. Met als gevolg dat ze dagen boven de pot heeft gehangen. Zo ziek werd ze daarvan. Alle 'gif' moest eerst haar lichaam verlaten voor ze zich andere - gezonde- eetgewoonten zou kunnen gaan aanleren.

Jacqueline praat honderduit en ik vraag haar of ze nog een kopje koffie wil. Dan twijfelt ze. 'Eh...nee, dank je.' Om direct daarop toe te geven dat het eten niet haar enige probleem is. Ook met tellen heeft ze een probleem. 'Ik zat even te denken of ik na het tweede kopje koffie nog wel zin zou hebben in een derde', legt ze uit. 'Ik moet namelijk altijd een kopje koffie drinken, of drie. Alles wat ik zie of doe moet deelbaar zijn door 3. Dan voel ik me veilig'.

Ze wijst naar het scherm voor de piercinghoek dat bestaat uit meerdere vakken. 'Ik heb die vakken geteld en kwam uit op 3 luiken die bestaan uit 6 vakken, dus dat is goed. En daar staat een beeld in de vorm van boeken. Dat zijn er ook zes, dus dat is ook goed. Dat zijn nu hier mijn veilige punten waar ik me op kan concentreren. Dat heb ik geleerd op therapie, om overal waar ik kom, mezelf te concentreren op een paar veilige zones. Dat heb ik ook echt nodig, anders wil ik alles hier in de shop tellen en dat is zo vermoeiend....'

Jacqueline verbaast me. Aan de buitenkant zie je helemaal niets van die enorme rugzak die ze al haar hele leven meetorst. Ze oogt zo vrolijk, kan zich ontzettend goed verwoorden. Door de manier waarop ze alles vertelt begrijp ik haar en heb ik alleen maar meer respect voor het feit dat ze de stoute schoenen heeft aangetrokken en de confrontatie met haar angst voor eten is aangegaan.

Inmiddels is het half drie en komen de eerste mensen van RTL binnen. De regisseur, de cameraman en de geluidsman. Presentator Dennis laat nog heel even op zich wachten, maar uiteindelijk heeft ook hij de weg naar Kingdom kunnen vinden. Johe is er nog steeds niet maar heeft me wel net een app-je gestuurd waarin hij laat weten dat hij onderweg is. 'I am at the station. I go go go!'

Om kwart voor drie komt Johe aangerend. Ik ben blij dat hij er is en de opnames nu van start kunnen gaan. Het ontwerp bestaat uit een vork, een mes en een lepel. Op die manier gerangschikt zodat ze samen een soort ster vormen. Eromheen liggen wat stenen die staan voor 'Stepping Stone', de naam van het productiebedrijf dat 'Bizarre Eters' produceert. En voor de stappen die ze zelf nog zal moeten nemen om haar probleem te overwinnen.

Tenslotte is het de beurt aan Johe om zijn rol te vervullen. Met veel toewijding zet hij de eerste lijnen. Niet veel later volgen de schaduwen en binnen een half uur staat Jacquelines nieuwe leven voor iedereen zichtbaar in haar onderarm gegraveerd. Iedereen is blij.

Vooral Johe. Die mag nu eindelijk lekker naar bed.