4. dec, 2018

Failliet

De cliënt die ik vandaag voor me heb zitten, kwam binnen via één van mijn andere cliënten. Het betreft een zakenman. Ik ken hem van naam, maar (nog) niet als persoon wanneer hij bij me aanbelt. Ik ben een beetje zenuwachtig, omdat ik al weet wat hij mij straks wil gaan vragen. Via de telefoon heeft hij me namelijk laten weten voor een zeer belangrijke keuze te staan op zowel financieel als zakelijk gebied. En hij komt er niet uit.

Natuurlijk heb ik al ontelbare keuze readings gedaan, maar…die gingen niet gepaard met met de hoeveelheid guldens (ja, het was nog in díe tijd) die hij kan verliezen als ik hem met het verkeerde antwoord het bos in stuur. Ik voel dus wel degelijk enige druk.

‘Ik hoop dat u begrijpt dat ik ook niet alwetend ben’, druk ik hem nogmaals op het hart wanneer hij met een kop koffie tegenover me aan tafel zit. Stiekem hoop ik dat hij van het consult afziet en alsnog op eigen houtje – al dan niet met behulp van een zakelijk adviseur - een beslissing zal nemen. Maar nee. Hij wil ‘een kaartje leggen’. Alsof we een middagje gaan klaverjassen…

‘Ik ben me daar terdege van bewust’, is zijn antwoord. ‘Maar wees gerust, ik zal mijn volgende stappen met betrekking tot deze zaak niet van jouw reading af laten hangen’…

Net als ik opgelucht wil ademhalen, voegt hij eraan toe:

‘Maar ik zal het zeker meenemen in mijn beslissing.’

Fantastisch.

‘Ik heb echt geen enkel verstand van dit soort zaken’, probeer ik nog. Maar dat is juist wat hij er fijn aan vindt. ‘Jij gaat er open en onbevooroordeeld in, laat je niet beïnvloeden door de voorkennis die ik wel heb’ verklaart hij zijn behoefte aan mijn advies. Geen zorgen, ik ben gewoon benieuwd wat jij ervan vindt. En vooral dus wat de kaarten ervan zeggen’.

Voor hij het deck ter hand neemt om te schudden, leg ik hem uit dat ik deze reading sámen met hem zal doen in plaats van vóór hem. Dit – nogmaals – met het oog op de enorme verantwoordelijkheid die ik voel met het oog op de bedragen die met deze kwestie zijn gemoeid

Hij glimlacht en knikt.

De vraag betreft een keuze tussen twee zakenpartners. Hij heeft twee enorme opdrachten gekregen. Met de één kan hij belachelijk veel geld verdienen, met de ander nog meer. Hij kan echter maar één opdracht aannemen, omdat hij anders in tijdnood komt. Echter, bij allebei de opdrachtgevers spelen er verschillende issues mee, ze hebben zogezegd allebei hun plus - en minpunten. Kort samen gevat: welke opdrachtgever gaat het worden?

De kaarten die de opdrachtgever representeren, met wie hij veel geld kan verdienen, zien er allemaal goed uit. Afgezien van enige vertraging met betrekking tot de productie én met het oog op de betaling zijn er weinig problemen te verwachten. Uiteindelijk komt alles goed.

De kaarten die staan voor de opdrachtgever met wie hij minstens het drievoudige kan verdienen, zien er echter een stuk minder blij uit. Obstakels, verlies en zelfs ruzie en onenigheid. De zakenman kijkt met me mee en zegt zelf al bij de aanblik van zoveel duisternis op tafel: ‘ Dat moesten we maar niet doen, hè?’

Op basis van de kaarten ben ik het volledig met hem eens. Nee, dat ziet er inderdaad niet goed uit. 

Voor hij weggaat laat hij me weten erover na te denken en belooft hij nog contact te zullen opnemen over zijn uiteindelijke beslissing en het verloop hiervan.

Hoewel ik nog regelmatig terug denk aan dit consult, hoor ik een hele poos niets van de man. Nou ja. Geen bericht, goed bericht, denk ik. Pas een jaar later belt hij me uit het niets op. ‘Ik zou je nog laten weten hoe een en ander is gegaan’.

Het zweet staat in mijn handen.

‘Ik heb destijds na jouw reading toch gekozen voor de eerste opdrachtgever. Die waar de kaarten zo positief over waren. Alles is gegaan zoals de kaarten voorspelden. Vertraging van beide kanten, maar toch met een goede afloop.’

Er valt haast letterlijk een enorme last van mijn schouders.

‘Ik ben ongelooflijk blij dit te horen!’

‘Gek genoeg lieten de kaarten me zien wat ik zelf onbewust ook al wist', geeft hij nu toe. 'Voor de reading plaats vond, had ik zelf, ondanks het om een aanzienlijk minder groot bedrag ging dan bij de tweede, ook al een beter gevoel bij de eerste opdrachtgever. Ik kon alleen niet verklaren waarom, daarom wilde ik een reading, als een soort van second opinion. De kaarten hebben uiteindelijk de doorslag gegeven'.

‘En die andere opdrachtgever?’ vraag ik nieuwsgierig.

‘Die heb ik nooit meer gesproken. En gelukkig maar, want vorige week hoorde ik dat hij failliet is verklaard.’