Een beetje kaartjes leggen, hoe zwaar kan het zijn?

‘Zou je voor mij ajb een uitzondering willen maken?’

De jonge jongen op WhatsApp voor wie ik regelmatig tarotconsulten heb gedaan en die ik de afgelopen twee jaar tot mijn vaste klanten mocht rekenen is zeer teleurgesteld dat ik met de praktijk gestopt ben.
Hoewel ik hem een ontzettend lieve jongen vind en zijn vertrouwen in mij absoluut waardeer kan ik niet op zijn verzoek in gaan.

‘Er zijn meerdere mensen die dit vragen’, leg ik hem uit.

‘Hoe zeer ik je ook mag, ik zou het tegenover die andere mensen niet eerlijk vinden als ik je nu zou helpen.

Of ik doe het voor iedereen of ik doe het voor niemand. Voor iedereen is helaas geen optie meer, dus wordt het voor niemand’.

Ellende

Ik geef het eerlijk toe, het voelt goed om ‘nee’ te zeggen. Als ik wel eens een blogje schreef over mijn werk als astroloog/tarotist/gezichtslezer behandelde ik natuurlijk vooral de leuke en grappige situaties over BN-ers en entertainment in de media waardoor het altijd overkwam alsof ik een geweldig leuke baan had maar er was natuurlijk ook vaak sprake van ellende.

Immers, mensen die mij buiten de spotlights in de praktijk om hulp vroegen deden dit niet omdat alles zo goed met hen ging. Integendeel…

Zo heb ik een dame begeleid die jaren lang telkens verschillende vormen van kanker kreeg, vervolgens genas maar helaas ook weer terug kreeg. Ik deed dit uiteraard gratis voor haar. Hoewel ik haar telkens weer op het hart drukte dat er geen garanties aan de tarot konden worden ontleend was ze altijd blij met de adviezen van de kaarten waar ze op haar manier veel steun uit putte waardoor ze beter met de behandelingen kon omgaan.

Na haar overlijden ontving ik een ontzettend lieve mail van haar dochter waarin ze haar dankbaarheid en waardering uitte, onbetaalbaar voor mij.

Ook was er een mevrouw die haar terminaal zieke broer verzorgde en mij om hulp vroeg tijdens de stervensbegeleiding, wat ik wederom gratis heb gedaan.

Deze meneer heeft uiteindelijk de meest bijzondere uitvaart gekregen die ik ooit in mijn leven heb gezien. Ietwat luguber en magisch tegelijk.

Om de privacy niet te schenden kan ik er helaas niets over vertellen, maar ik heb zoiets zelfs in een film nooit voorbij zien komen. Indrukwekkend, dat is het enige juiste woord…

Aangrijpend

En dan was er nog de zware crimineel die wilde dat ik hem vertelde of zijn compagnon al dan niet te vertrouwen was. Hij wilde per se dat ik het deed ‘omdat hij van mij gehoord had’ en accepteerde geen nee.

Hoewel ik natuurlijk bang was dat ik het bij het verkeerde eind zou hebben, heb ik het uiteindelijk toch gedaan, al heb ik mezelf wel aan alle kanten ingedekt door hem te vertellen dat ik ook niet alwetend ben.

Gelukkig bleken mijn kaarten gelijk te hebben en had ik er een tevreden klant bij.

Eén van de meest aangrijpende zaken was de mevrouw die mij eerlijk opbiechtte haar twee kinderen te hebben vermoord. Ze had hiervoor haar straf uitgezeten maar nu ze weer vrij was ‘kwamen de stemmen weer terug’ en kreeg ze opnieuw dwanggedachten.

Uiteraard heb ik haar doorverwezen naar iemand die hiervoor geleerd heeft.

Desondanks staat het gesprek voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Verder was het nog het chique meisje dat naast haar juristenopleiding werkte als escort en hierom bedreigd en gechanteerd werd, de zwaar depressieve huisvrouw die niet meer wilde leven, de psychiater die mijn advies wilde over zijn eigen cliënten, de mevrouw die vermoedde dat haar tweejarige dochtertje werd misbruikt, de man die ervan was overtuigd dat zijn zoon bezeten was door de duivel terwijl het kind in werkelijkheid een aangeboren afwijking had.

Dat en nog veel meer schrijnende zaken waar ik naast mijn schrijfwerk overdag tot diep in de nacht mee bezig was.

Zware baan

Niet alleen het lezen van foto’s op basis van gelaatkunde en face-profiling waar ik de afgelopen jaren een ware studie van heb gemaakt, maar ook het zo tactvol mogelijk schrijven van de rapporten over wat ik in de foto’s zag kostte bakken energie.

Je wilt natuurlijk eerlijk zijn over je bevindingen maar niet de mensen tegen de schenen schoppen.

Even teruggrijpend op mijn vorige blog: dit is dus ook meteen de reden dat ik de afgelopen jaren zo zwaar ben geworden. Veel zittend werk, weinig nachtrust, ’s nachts eten om energie te krijgen en nul lichaamsbeweging.

Van een zware baan ga ik nu eindelijk naar een lichtere versie van mezelf. Zowel fysiek als mentaal! En eerlijk is eerlijk, het werd tijd.

 

Het wekelijkse ‘Spiriblog’ wordt mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties en incidentele giften via Back Me.

 

Tarot blog >HOME

Persoonlijke blog >HOME