Waargebeurd liefdesverhaal (4). Go home!

waargebeurd liefdesverhaal 5

Waargebeurd liefdesverhaal (4). Go home! Stom toevallig komen Lewis en ik elkaar tegen in de TV studio. Lewis vertelt me dat hij enorme ruzie heeft gekregen met Jake…

< Vorige                                                                                                                                                  Volgende >

Waargebeurd liefdesverhaal (4). Go home!

‘Lo! Ik ga iets bijzonders doen en ik wil dat jij erbij bent. Een beetje afleiding zal je sowieso even goed doen!’

Ze barstte bijna van enthousiasme.

‘ Wat dan?’

Nanda stikte haast van het lachen. Haar vriend was binnenkort jarig en als verrassing had ze iets bijzonders voor hem geregeld.

Jelle was al jaren super fan van Elvis Presley dus had ze hem stiekem opgegeven voor een TV programma dat wensen in vervulling deed gaan.

Jelle zou onverwacht een heus Elvispak aan krijgen waarop hij een nummer naar keuze mocht playbacken voor het publiek en half Nederland.

‘Donderdag is de opname, ga je mee naar de studio?’

Natuurlijk zou ik erbij zijn! We deelden alles samen en dit moment wilde ik natuurlijk niet missen.

Die bewuste donderdag reden we samen met Jelle op de achterbank in haar Suzuki Swift naar Hilversum. Ze had pas haar rijbewijs gehaald en we voelden ons de koning te rijk met deze extra verkregen vrijheid.

Muziek galmde door de speakers; ‘The Launch’ van D.J Jean, destijds één van haar favoriete nummers. Half dansend zat ze achter het stuur. 

Tegen Jelle had ze gezegd dat ze mij zou gaan verrassen maar dat ze mij had wijsgemaakt dat hij het haasje zou zijn vandaag. Jelle was dus in de veronderstelling dat ik straks ongevraagd in het zonnetje gezet zou worden.

Toen we eenmaal in de studio op de tribune zaten en een man op het podium aan het publiek uitlegde hoe en wanneer er geklapt moest worden, zag ik Jelle grijnzen. Even twijfelde ik wie er vandaag écht de pineut zou zijn, met Nanda wist je het immers nooit.

Jellis de Pelvis

Het bleek toch Jelle te zijn. Nadat de presentator eerst aan drie andere mensen in het publiek had gevraagd wie hun idool was stond hij opeens naast Jelle en stelde hem dezelfde vraag. Uiteraard beantwoordde Jelle de vraag met ‘Elvis Presley’.

Voor we het wisten stond Jelle naast de presentator op het podium en kreeg hij een wit pak met pailletten, een grote zonnebril en een zwarte gekuifde pruik in zijn handen gedrukt die hij achter de coulissen mocht gaan aantrekken en opzetten.

Toen hij even later in vol ornaat het podium op kwam swingen en door de presentator lachend ‘Jellis de Pelvis’ werd genoemd, werd keihard het opzwepende intro van Jelles favoriete Elvis nummer See See Rider ingezet.

Jelle zette een fantastische act neer en kreeg na afloop dan ook een welverdiende staande ovatie van het publiek.

Na zijn optreden verdween hij weer achter de schermen waar hij zich rustig kon ontdoen van zijn pompeuze kostuum en richtte de presentator zich alweer op het volgende ‘slachtoffer’, een meisje van een jaar of twintig dat volgens haar zus groot fan was van een groep male strippers en hen dolgraag eens wilde insmeren met babyolie.

Tegelijkertijd keken Nanda en ik elkaar aan. Dit kon toch niet waar zijn?

Maar het was wél waar. Net toen ik vermoedde dat er vast een andere groep of een stel look-a-likes de zaal in zou komen,  kondigde de presentator de strippers aan die ze speciaal voor dit meisje hadden laten invliegen; de groep van Jake en Lewis !

Zelfs toen ik de jongens het podium op zag rennen dacht ik nóg dat het een grap was. Dat Nanda dit alsnog voor mij geregeld had en het meisje niet meer dan een bruggetje was geweest via wie de presentator naar mij kon komen maar nee, dit was echt puur toeval! De presentator had geen idee dat ik de jongens kende en ook Nanda was niet op de hoogte van dit optreden.

Terwijl de jongens op het podium onder het geloei van de dames in het publiek hun ding deden en de knappe langharige danser Finn het meisje hoogrode konen bezorgde, liep ik de zaal uit op zoek naar de kleedkamers.

Gelukkig kwam ik onderweg Jelle tegen die achter de schermen inmiddels precies de weg wist en me stomverbaasd de route naar de kleedruimte wees.

‘Ik leg het je later wel uit’ riep ik terwijl ik de gang doorrende in de richting waar Jelle net vandaan kwam. Aan het einde van de hal liep ik een goedgeklede donkere man tegen het lijf met een oortje in en een badge op zijn jasje. Beveiliging.

Beveiliging

‘Kunt u mij alstublieft toegang verlenen tot de kleedruimte?’ smeekte ik hem haast. ‘Mijn vriend staat momenteel op het podium, ik moét hem echt spreken’. De man keek me aan met een blik die verried dat hij me voor geen meter geloofde maar gaf me kennelijk toch het voordeel van de twijfel.

‘Wie is je vriend?’

‘Lewis Boyle. Hij zit in de dansgroep die op dit moment optreedt. Zijn manager heet Chris. Kunt u hém anders alstublieft roepen?’

‘Wacht even hier alsjeblieft’, verzocht hij me vriendelijk om vervolgens weg te lopen en inderdaad met Chris aan zijn zijde terug te komen.

‘Het is oké’, knikte Chris tegen de beveiliger. ‘We kennen elkaar’.

Chris liep naar de kleedkamer waar de jongens zich hadden omgekleed en straks weer zouden terugkomen en liet me binnen.

Mijn hart bonkte als een bezetene en klopte bijna uit mijn borstkas. Hoezo wist ik niet dat ze naar Nederland zouden komen? Waarom had niemand mij iets verteld? Wat was er allemaal aan de hand?

Ik vroeg Chris hoelang ze al wisten dat ze naar Nederland zouden komen. Hij deed zijn handen omhoog en zei dat hij zich er niet mee wilde bemoeien. Ik kon het beter aan Jake en Lewis zelf vragen, zei hij.

Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten. Hij had amper zijn woorden uitgesproken of er klonk wild gestommel op de gang. De jongens kwamen eraan.

‘What are YOU doing here?’ vroeg ik Jake, die als eerste binnen kwam.

Jake snapte er zelf ook niets van en leek afgezien daarvan ook allerminst blij me te zien.

‘We were invited for the show’, antwoordde hij droog. ‘What are YOU doing here?’

Juist toen ik Jake wilde vertellen waarom ik hier vandaag toevallig aanwezig was kwam Lewis binnen. Hij was nat van het zweet en had een witte handdoek om zijn schouders.

‘Lola?!’

Lewis keek me aan alsof hij water zag branden.

‘What the fuck…’

Ik kon geen woord meer uitbrengen, het huilen stond me nader dan het lachen. Ik was na die enorme radiostilte ontzettend bang dat beide jongens niets meer met me te maken wilden hebben en ging er blind van uit dat dit ook de reden was dat ze me totaal hadden buitengesloten.

‘Why didn’t you tell me….?’

Lewis kneep geïrriteerd zijn lippen samen en schudde zijn hoofd.

‘Come over here, we need to talk….’

Lewis’ gezicht stond op onweer. Nu gingen we het krijgen…

Terwijl de andere jongens zich stilzwijgend van hun showkleding ontdeden liepen Lewis en ik de kleedkamer uit om aan het einde van de gang op een stoffen bankje te gaan zitten in het zithoekje dat daar was gecreëerd.

Kennelijk was er dus echt iets aan de hand, ze waren vast niet voor niets zo geschokt om mij hier te zien en Lewis was niet voor niets zo bars.

‘Why didn’t you call me?’ vroeg ik terwijl ik op een drafje achter hem aan sukkelde terwijl hij met grote stappen voor me uit beende.

‘I was going to!’ antwoordde hij kortaf.

Hij keek zó vreselijk chagrijnig dat het me beter leek om gewoon maar even mijn mond te houden. Toen kwam het hoge woord eruit.

Woest aantrekkelijk

Lewis wilde niet voor Jake verzwijgen wat er tussen hem en mij gaande was maar hij wilde het hem ook niet door de telefoon vertellen. Wel had hij William erover gebeld. William had hem geadviseerd om zijn gevoel te volgen en dat als hij mij echt leuk vond hij zich niet moest laten weerhouden door wat Jake er eventueel van zou vinden. Jake had immers geen relatie met me en ook nooit gehad.

Het weekend dat ze in Duitsland optraden had Lewis dus op aanraden van William in het hotel met Jake gepraat over wat er tijdens het telefoongesprek tussen hem en mij was besproken. Jake reageerde hier minder goed op dan William en Lewis hadden verwacht en er was zelfs grote ruzie ontstaan wat meteen ook de verklaring was voor het feit dat ik niets meer van Jake had gehoord.

Jake wist inmiddels wel dat ik Lewis wilde schrijven maar ik had hem natuurlijk niet verteld dat ik tot over mijn oren verliefd op hem was geworden en dat ik hem ondertussen ook al had gebeld om hem dit te vertellen.

Ik vond eigenlijk ook dat ik hem hierover geen verantwoording schuldig was. Het contact tussen Jake en mij was in onze brieven weliswaar meer dan vriendschappelijk geweest maar zeker niet seksueel getint en na onze ontmoeting in het hotel was het wel overduidelijk dat de klik op dat gebied geheel ontbrak en dat die er ook niet zou komen.

Hij had het nota bene zelf gezegd: ‘You don’t need my permission to do things.’

Natuurlijk had ik het evengoed wel met hem willen bespreken maar daarvoor vond ik het nu nog te vroeg, ik kende Lewis immers ook nog maar net. Dat ik Jake eerlijk had verteld dat ik hem wilde schrijven vond ik voor dit moment wel even voldoende.

Lewis vertelde me dat hij sinds de kaart uit Duitsland niets meer van zich had laten horen omdat hij geen contact met me wilde voordat de ruzie tussen hem en Jake was opgelost.

Hij vond het niet nodig om mij lastig te vallen met alles wat er tussen hem, William en Jake besproken werd maar wilde ook niet dat ik me schuldig zou voelen om dingen die misschien niet werkelijk aan de orde waren. Jake had namelijk al gezegd op deze manier geen plezier meer te hebben in zijn werk en had zelfs gedreigd uit de groep te stappen.

Het ging hem niet eens zozeer om mij maar meer om het feit dat er kennelijk dingen achter zijn rug gebeurden waarvan iedereen al op de hoogte was behalve hij.

Hoewel de anderen zijn aankondiging te willen stoppen met dansen niet echt serieus namen en het wel gewend waren dat Jake langer dan gemiddeld in negativiteit kon blijven hangen was het natuurlijk wel vervelend. Het verpestte hoe dan ook de sfeer, iets wat Lewis juist had willen voorkomen.

Toen ze een paar dagen na hun shows in Duitsland hoorden dat ze weer naar Nederland moesten voor dit T.V optreden leek het Lewis beter om eerst zijn ruzie met Jake bij te leggen.

Lewis had me na dit T.V optreden willen bellen zodat ik naar het hotel kon komen om hem te ontmoeten maar omdat Jake koppiger was dan hij had gedacht en nog steeds boos op hem was én ze mij hier ook nog in de studio waren tegengekomen liep alles zomaar anders dan gepland.

Hoewel Lewis en ik ondanks alles blij waren elkaar weer te zien besloten we toch dat het beter was dat ik die avond niet naar het hotel zou gaan en dat ik de volgende dag ook niet naar Schiphol zou komen om ze uit te zwaaien. Nog meer olie op het vuur gooien leek nu niet de meest handige zet.

Toen Lewis achterom keek om te zien of Jake nog in de kleedkamer zat, wat inderdaad het geval was, gaf hij me toch nog snel een kus. ‘Go home, we’ll keep in touch’.

Hij duwde me nog net niet de gang uit.

Toch was het juist die dominante houding en bazige manier van doen wat ik waanzinnig  sexy aan hem vond en dat stoere Schotse accent maakte hem al helemáál woest aantrekkelijk.

Serieus

Voor ik terugging naar de zaal waar Nanda en Jelle zich ongetwijfeld afvroegen waar ik bleef liep ik wel nog even de kleedkamer in om Jake te zeggen dat het me speet dat ik niet eerlijk was geweest over mijn gevoelens voor Lewis.

Jake knikte alleen maar. Ik wilde nog veel meer zeggen maar in het bijzijn van Chris en de andere jongens die om ons heen stonden en alles woordelijk konden verstaan besloot ik het er maar bij te laten.

Ik gaf hem een vluchtige kus op zijn wang en het feit dat hij hier totaal niet op reageerde maakte dat ik het lastig vond in te schatten wie zich op dat moment nu ongemakkelijker voelde, hij of ik.

William deed alsof er niets aan de hand was en begroette me net zo enthousiast zoals hij destijds in het hotel had gedaan. Het deed me ontzettend goed om te zien dat hij mij kennelijk niet veroordeelde en op deze manier duidelijk liet blijken geen partij te trekken voor wie dan ook.

Voor ik de deur uit ging keek ik nog één keer om naar Lewis, die alleen nog even droog zijn hand opstak.

‘Cheers Lola, take care!’

Eenmaal teruggekomen in de zaal zat ik hooguit vijf minuten op mijn plek toen de eindtune van het programma werd ingezet en iedereen verzocht werd rustig naar de uitgang te lopen.

Pas buiten op de parkeerplaats kwam ik eraan toe om Nanda en Jelle alles te vertellen. Hoewel ik eerst nogal terughoudend was omdat ik vond dat het in de eerste plaats Jelles dag was, stonden ze erop dat ik mijn verhaal deed.

‘Hij is tenminste wél serieus met me’, zei ik tegen Nanda. ‘Anders had hij het niet tegen Jake gezegd’.

Op de terugweg in de auto passeerde alles van begin tot eind nog een keer de revue. Van de meer dan geweldige show-act van Jelle tot de geïrriteerde Lewis die achter de coulissen met ontbloot bovenlijf als een drilsergeant voor me uit stapte.

De hele weg naar huis lagen we echt dubbel van het lachen om alles wat we het afgelopen uur hadden beleefd.

We hadden door de jaren heen al heel wat meegemaakt met elkaar maar in een TV studio kijken naar een volwaardig optreden van Jellis de Pelvis en betrokken raken bij een stel ruziënde strippers spande toch wel de kroon.

 

Klik >HIER voor deel 5.

Waargebeurd liefdesverhaal >Inhoud