Afvallen met Ozempic of Mounjaro

Afvallen met Ozempic en Mounjaro

Je kunt tegenwoordig bijna geen tijdschrift openslaan of een website bezoeken zonder iets over Ozempic of Mounjaro tegen te komen.

Bekende mensen vallen flink af, op sociale media verschijnen indrukwekkende voor-en-nafoto’s en steeds meer mensen vragen hun huisarts naar deze populaire afslankmiddelen.

Afvallen met Ozempic of Mounjaro lijkt soms bijna te mooi om waar te zijn. Eén prik per week en de kilo’s verdwijnen. Minder trek, sneller vol en eindelijk geen voortdurende strijd met eten.

Maar hoe werken deze middelen eigenlijk? Hoeveel kun je ermee afvallen en wat gebeurt er als je ermee stopt? En misschien nog belangrijker: is dit een oplossing voor de lange termijn?

Met het oog op mijn eigen afvalproces vroeg ik mijn huisarts naar de mogelijkheden en ben ik er eens wat dieper ingedoken.

Wat zijn Ozempic, Wegovy en Mounjaro eigenlijk?

Laten we beginnen met de namen, want daar ontstaat nogal eens verwarring.

Ozempic en Wegovy bevatten allebei dezelfde werkzame stof: semaglutide. Het verschil zit vooral in de dosering en waarvoor het middel is bedoeld.

Ozempic is oorspronkelijk ontwikkeld voor mensen met diabetes type 2. Het helpt de bloedsuikerspiegel te regelen. Omdat gebruikers vaak ook gewicht verliezen, werd het middel steeds populairder als afslankmiddel.

Wegovy bevat eveneens semaglutide, maar is speciaal toegelaten voor gewichtsverlies en gewichtsbeheersing bij mensen die aan bepaalde medische voorwaarden voldoen.

En dan hebben we Mounjaro.

Mounjaro bevat tirzepatide en werkt op twee hormoonsystemen die betrokken zijn bij de bloedsuikerspiegel en het hongergevoel.

Alle drie zijn geneesmiddelen waarvoor je een recept nodig hebt. Het zijn dus geen gewone afslankmiddeltjes die je zomaar even bij een drogist haalt.

Waarom val je ervan af?

Normaal gesproken maakt je lichaam zelf hormonen aan die onder andere invloed hebben op je eetlust en verzadiging. Dat zijn de signalen die je hersenen vertellen dat je genoeg hebt gegeten.

De medicijnen bootsen bepaalde van die hormoonsignalen na.

Wat merk je daarvan?

Je hebt minder honger.
Je zit sneller vol.
Je hebt vaak minder trek in tussendoortjes.
Je denkt bij sommige mensen minder vaak aan eten.
Je maag doet er langer over om voedsel door te geven.

Vooral dat laatste zorgt ervoor dat je langer een vol gevoel kunt houden.

Het gevolg is dat je vaak vanzelf minder gaat eten. En als je gedurende langere tijd minder calorieën binnenkrijgt dan je verbruikt, verlies je gewicht.

Het is dus niet zo dat de injectie rechtstreeks je lichaamsvet wegsmelt. Het middel helpt vooral om minder te eten.

Hoeveel kun je ermee afvallen?

De resultaten kunnen behoorlijk indrukwekkend zijn.

In een groot onderzoek naar semaglutide verloren deelnemers gemiddeld ongeveer 15 procent van hun lichaamsgewicht in 68 weken. Dat is ruim een jaar.

Bij een onderzoek naar tirzepatide, het middel in Mounjaro, liep het gemiddelde gewichtsverlies afhankelijk van de dosering op tot ongeveer 15 tot 21 procent in 72 weken.

Dat zijn flinke verschillen met wat veel mensen met alleen een dieet bereiken.

Maar let op: dit zijn gemiddelden uit onderzoeken. Niet iedereen valt evenveel af. Sommige mensen verliezen veel gewicht, anderen veel minder.

Ook krijgen niet alle deelnemers dezelfde resultaten zonder bijwerkingen.

Bovendien werden de medicijnen in deze onderzoeken gecombineerd met begeleiding rond voeding en beweging.

Welke bijwerkingen kun je krijgen?

En hier wordt het verhaal wat minder aantrekkelijk.

De meest voorkomende klachten hebben te maken met je maag en darmen. Denk aan:

Misselijkheid.
Diarree.
Verstopping.
Braken.
Buikpijn.
Een opgeblazen gevoel.

Vooral wanneer de dosering wordt verhoogd, kunnen deze klachten optreden.

Bij een deel van de gebruikers nemen ze na verloop van tijd af, maar niet iedereen verdraagt de medicijnen even goed. Er wordt daarom niet voor niets gecontroleerd hoe iemand op de behandeling reageert.

Er zijn ook minder vaak voorkomende, maar ernstigere problemen. Denk aan galstenen, galblaasontstekingen en alvleesklierontsteking.

Door aanhoudend braken of diarree kun je bovendien uitdrogen.

Dat betekent niet dat iedereen deze problemen krijgt, maar het zijn wel risico’s die je vooraf met een arts moet bespreken.

Wat gebeurt er als je stopt?

Dit vind ik zelf een van de belangrijkste vragen.

Want stel dat je twintig kilo bent afgevallen en besluit dat je geen injecties meer wilt gebruiken. Blijft je gewicht dan netjes op peil?

Dat is helaas niet vanzelfsprekend.

In een vervolgonderzoek naar semaglutide kregen deelnemers na ruim een jaar behandeling geen medicijn meer. Ook de extra begeleiding bij hun leefstijl stopte.

In het jaar daarna kwamen de deelnemers gemiddeld ongeveer twee derde van hun eerder verloren gewicht weer aan.

Dat betekent niet dat iedereen alle kilo’s terugkrijgt. Sommige mensen behouden een deel van hun gewichtsverlies. Maar het onderzoek laat wel zien hoe moeilijk het kan zijn om het resultaat zonder medicatie vast te houden.

Dat heeft onder andere te maken met het terugkeren van de eetlust. De ondersteuning die het medicijn gaf, valt weg en het lichaam heeft na gewichtsverlies bovendien de neiging om weer naar het oude gewicht terug te gaan.

Voor sommige mensen betekent dit dat langdurige behandeling nodig is.

Zijn de gevolgen op lange termijn bekend?

Er is inmiddels behoorlijk wat onderzoek gedaan naar semaglutide en tirzepatide. We weten dus veel meer dan alleen wat er tijdens de eerste paar maanden gebeurt.

Toch is er een verschil tussen enkele jaren onderzoek en tientallen jaren ervaring.

Vooral bij mensen die deze middelen langdurig gebruiken, blijft het belangrijk om de effecten en mogelijke bijwerkingen te volgen.

Ook weten we nog niet alles over de gevolgen van jarenlang gebruik bij iedere mogelijke groep gebruikers.

Dat betekent niet dat de medicijnen onveilig zijn of dat er automatisch problemen ontstaan.

Wel vind ik het verstandig om niet alleen naar de indrukwekkende resultaten op de weegschaal te kijken.

Waarom ik er zelf niet voor kies

Hoewel het met mijn BMI mogelijk was om te kiezen voor afvallen met Ozempic of Mounjaro, heb ik er toch voor gekozen om het op eigen kracht te doen.

Wel onder begeleiding van een personal trainer, maar zonder medicatie.

Begrijp me niet verkeerd: ik veroordeel niemand die Ozempic, Wegovy of Mounjaro gebruikt.

Als iemand met ernstig overgewicht gezondheidsproblemen heeft en samen met een arts besluit dat medicatie een goede keuze is, begrijp ik dat heel goed.

Toch heb ik er zelf een aantal vragen bij.

Wat gebeurt er wanneer je jarenlang een medicijn nodig hebt om je eetlust onder controle te houden?

Hoe goed kun je je nieuwe eetgewoonten vasthouden wanneer je ermee stopt?

En wat als de oude gewoonten langzaam weer terugkomen?

Want uiteindelijk wil je niet alleen gewicht verliezen. Je wilt ook een manier vinden om op dat lagere gewicht te blijven.

Ik vind het daarom belangrijk om niet uitsluitend naar de kilo’s te kijken die je met deze middelen kunt verliezen. Ook de periode daarna verdient aandacht.

Een injectie kan helpen om af te vallen, maar daarmee heb je nog niet automatisch een voedingspatroon ontwikkeld dat je de rest van je leven kunt volhouden.

En dat is voor mij een belangrijk punt.

En er is nog iets wat mij persoonlijk tegenhoudt om één van deze middelen te gebruiken.

Verlies je door Ozempic en Mounjaro spiermassa en botmassa?

Wat gebeurt er eigenlijk met je spieren en botten wanneer je zoveel gewicht verliest?

Bij flink afvallen raak je niet alleen vet kwijt. Je kunt ook spiermassa verliezen.

Dat gebeurt bij gewoon afvallen eveneens, maar bij een groot en snel gewichtsverlies is het extra belangrijk om daar rekening mee te houden.

Spieren zijn belangrijk. Ze helpen je bewegen, houden je lichaam sterk en spelen ook een rol bij je stofwisseling.

Je wilt dus niet alleen minder wegen, maar ook zoveel mogelijk spiermassa behouden.

Ook over de botten zijn vragen ontstaan. Bij mensen die veel afvallen met Ozempic of Mounjaro laten sommige onderzoeken veranderingen in de botdichtheid zien

Een lagere botdichtheid kan op termijn een rol spelen bij botontkalking en botbreuken.

Maar er is nog geen overtuigend bewijs dat Ozempic of Mounjaro zelf botontkalking veroorzaken. Het kan ook samenhangen met het gewichtsverlies en andere veranderingen in het lichaam. Er is meer onderzoek nodig om dat goed te kunnen beoordelen.

Vooral bij mensen die al een verhoogd risico op botontkalking hebben, is dit iets om met de behandelend arts te bespreken.

Toch onderstreept het voor mij nogmaals dat je bij afvallen niet alleen naar het getal op de weegschaal moet kijken.

Je wilt uiteindelijk ook sterk en gezond blijven.