Hoe houd je de relatie spannend

Hoe houd je de relatie spannend?

Hier kan ik vrij kort over zijn.

Als ik voor mezelf spreek is het antwoord: niet.

Met de kanttekening dat dit voor mij vooral geldt bij langdurig samenwonen.

Waarom ik er zo over denk, lees je hier.

Maar… heb ik er inmiddels ook een oplossing voor gevonden?

Het antwoord hierop luidt: ja!

Lastig karakter

Laat ik eerlijk zijn. Ik ben een lastige vrouw om een relatie mee te hebben. Daar ben ik me ook ter dege van bewust. Ik ben graag alleen, doe vaak mijn eigen ding, heb weinig geduld, een extreem lage irritatiegrens en ben snel verveeld.

Laten we het erop houden dat mijn ex-partners het niet gemakkelijk hebben gehad met mij. Desondanks was ik zelf altijd degene die uiteindelijk de relaties verbrak. Kennelijk was er dus toch wel iets leuk aan mij.

Of misschien was het ook juist mijn ongedurige karakter dat het voor hén spannend hield, dat kan natuurlijk ook…

De Drie Akelige A’s

Na meerdere malen te hebben samengewoond en twee huwelijken van respectievelijk 2,5 jaar en 25 jaar, stond het voor mij als een paal boven water: samenwonen is de pest voor je seksleven.

Hoe verliefd je ook op elkaar bent, wanneer je gaat samenwonen krijg je na verloop van tijd onherroepelijk te maken met de Drie Akelige A’s.

Aanpassing. Automatisme. Afstomping.

Aanpassing: Je leert elkaar kennen en past je aan elkaar aan. Ook als je ergens geen zin in hebt, anders heb je gezeik.

Automatisme: Alles gaat elke dag hetzelfde. De relatie wordt voorspelbaar en saai. Ook in bed.

Afstomping: Uiteindelijk verdwijnt het verlangen volledig en woon je samen met je beste maatje.

Waar op zich natuurlijk niets mis mee is. Elkaar door en door kennen en er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn is prachtig. Dat meen ik oprecht.

Alleen met mijn beste maatje hoef ik persoonlijk niet in één bed te liggen. Met de nadruk op persoonlijk.

Vanzelfsprekendheid

Ik spreek hier dus niet voor iedereen. Ik zeg alleen dat het voor mij zo werkt en dat ik veel vrouwen én mannen spreek die er hetzelfde over denken.

Even wat voorbeelden van dingen die ervoor zorgen dat een leuke relatie langzaam verandert in gezamenlijk corvé.

• Samen boodschappen doen.
• Samen koken en eten. Gezellig, maar als het iedere dag hetzelfde ritueel wordt, verdwijnt het bijzondere ervan.
• Huishouden verdelen.
• Samen de administratie doen. Rekeningen, verzekeringen, boodschappenbudget.
• Samen naar de supermarkt, bouwmarkt of Ikea.
• Verjaardag hier, verjaardag daar, schoonfamilie, neefje, nichtje. Een opeenstapeling van verplichtingen.
• Alles met elkaar bespreken. Van wie er gebeld heeft tot wat er op je werk speelt, wie wat heeft gezegd, hoe jij daarop reageerde. Gaap.
• Gezamenlijke vriendenkring waardoor je soms ook een soort gezamenlijk sociaal leven krijgt waar je niet altijd op zit te wachten.
• Samen sporten of dezelfde hobby’s doen omdat het ‘gezellig’ is.
• Elkaar overal mee naartoe nemen. Alsof je een tweepersoonsarrangement bent.
• Dezelfde omgeving delen. Als je elkaar zowel thuis als in alle vrije tijd ziet, blijft er weinig ruimte over voor verlangen.

Het probleem is niet dat je veel samen doet. Het probleem ontstaat wanneer bijna alles wat je samen doet vanzelfsprekend wordt.

Dan wordt je partner op den duur niet alleen je geliefde, maar ook je huisgenoot, boodschappenmaatje, reisgenoot, administratiecollega, schoonmaakpartner, familiebezoeker en degene met wie je iedere avond op dezelfde bank zit.

Je doet dingen met elkaar die je ook met je beste vriend of vriendin zou kunnen doen.

En dan kun je je misschien afvragen: wanneer waren wij eigenlijk nog gewoon geliefden? Waar is de lust gebleven?

Mijn man en ik zijn inmiddels op zeer goede voet uit elkaar gegaan. Ondanks dat wij nu allebei onze eigen woning hebben, hebben we de afspraak gemaakt er voor elkaar te blijven wanneer dit nodig is.

Zelfs voor elkaar te zorgen als dat moment zich ooit aandient. Dat er geen sprake meer is van lust, betekent niet dat de liefde helemaal weg is.

Hij is nog steeds mijn beste vriend. Maar net als met andere goede vrienden heb ik niet de behoefte om samen te wonen, laat staan samen te slapen.

En gelukkig denkt hij er net zo over.

Zo houd je je relatie spannend

Inmiddels heb ik een nieuwe relatie en heb ik de oplossing gevonden voor een blijvend spannend seksleven.

Of eigenlijk; de oplossing vond míj.

Niet lang na mijn echtscheiding werd ik op Facebook benaderd door een man die zich weinig aantrok van mijn afwijzende houding.

Hoewel ik het leuk vond om een beetje met hem te flirten, was het niet mijn intentie om daadwerkelijk iets af te spreken. Eigenlijk had ik het als kersverse single wel naar mijn zin, zo zonder de Akelige A’s.

Lang verhaal kort.

Inmiddels zijn we vijf jaar verder en ben ik nog steeds smoorverliefd. Een unicum als je bedenkt dat normaliter voor mij na drie maanden de spanning van de eerste verliefdheid er wel af was.

Sterker nog, ik ben verliefder dan ik ooit ben geweest.

Hoe dat komt?

• We wonen niet samen.
• We houden onze kinderen en families buiten onze relatie.
• We slapen niet samen.

Afstand is de sleutel

Voor buitenstaanders klinkt dit misschien vreemd, maar voor ons werkt het als een trein.

Het is letterlijk: wel de lusten, niet de lasten.

Door beider families buiten beschouwing te laten hebben we nooit conflicten over al dan niet verplichte bezoekjes.

Verjaardagen, feestdagen, we hebben er allebei een ontzettende hekel aan. Laat staan als je op zulke dagen ook nog ergens heen moet waar mensen zitten waar je helemaal niets mee hebt of überhaupt mee hoeft.

Zoveel stellen die gedoe hebben om schoonfamilie waar ze eigenlijk niet naartoe willen, maar dit uit fatsoen toch vaak met enorme tegenzin doen.

Ons motto is: Wij hebben voor elkaar gekozen. Niet voor de hele familie.

Punt.

Ook de kinderen houden we buiten onze relatie. Die staan dus nooit tussen ons in.

Als ik kijk naar de mensen om me heen hebben veel stellen ruzie om kinderen uit vorige relaties. Discussies over opvoeding, regels, ex-partners, bezoekregelingen en ander gedoe levert vaak behoorlijk wat irritatie, stress en emotionele afstand op.

Vaak legt dit een enorme druk op de relatie en indirect door spanningen ook op het seksleven.

Hij heeft er vier, ik heb er drie. En we zien geen enkele reden om hen allemaal te betrekken bij wat wij met elkaar hebben.

Zo hebben we ook nooit problemen over of het misschien wel of niet klikt. Niet met ons, maar ook niet met alle kinderen onderling. Zie ook weer: De vaak verplichte feest-en verjaardagen.

Maar ook het verplicht ‘gezellig’ moeten hebben als samengesteld gezin waar lang niet iedereen op zit te wachten.

Hij viert de feestdagen en andere gezelligheid met zijn eigen kinderen, en dat doe ik ook. Allebei op onze eigen manier, in ons eigen huis, met onze eigen kliek.

Indien er al iets op te lossen valt met de kinderen regelen we dit zelf binnen ons eigen gezin, niet met elkaar.

En nee, we slapen ook niet samen.

Wanneer je samen slaapt wordt elkaars aanwezigheid vanzelfsprekend. En daardoor gelijk ook minder spannend.

Een spannende relatie en dito seksleven draait op verlangen. En hoe kun je werkelijk naar iemand verlangen met wie je elke dag naar bed gaat én weer wakker wordt?

Het is fijn en vertrouwd, maar na tien jaar ook verdomd voorspelbaar en vanzelfsprekend.

Spannende berichtjes

Onze relatie is dus niet zoals veel anderen die zouden vormgeven. Wij hebben geen verbintenis zoals dat volgens velen ‘hoort.’

Wij zitten niet tijdens het avondmaal tegen elkaar te klagen over ons werk, ruimen niet samen het huis op en liggen niet met elkaar in een kloffie op de bank te netflixen tot één van ons in slaap sukkelt om vervolgens door de serie heen te snurken.

Maar voor iemand zoals ik, die graag alleen is, graag haar eigen ding doet, snel verveeld is, weinig geduld en een extreem lage irritatiegrens heeft, werkt dit perfect. En aangezien hij dezelfde karaktertrekken heeft, geldt dat ook voor hem.

Wanneer ik hem niet zie mis ik hem enorm. Met als gevolg dat ik hem regelmatig een spannend berichtje of een stoute foto stuur. (Iets wat je trouwens ook niet zo vaak meer doet wanneer je elke dag bij elkaar bent.) Wanneer hij mij mist uit zich dat in macho seksueel getinte apps waar ik nog steeds als een blok voor val.

Na vijf jaar voelen we ons allebei nog steeds optimaal gewild en begeerd door elkaar. Een afrodisiacum op zich. In veel traditionele relaties vervaagt dit gevoel met de jaren, vaak op het moment dat het maatjes-gevoel ontstaat en de passie verdwijnt.

Juist het gemis en het verlangen houden het spannend voor ons. Het feit dat hij een eigen leven heeft, met zijn eigen kinderen, eigen vrienden en familie – en ik ook –  maakt onze momenten samen extra speciaal.

Of onze relatie vooral gebaseerd is op lust?

Ja. Klopt.

En dat is ook precies wat we willen na allebei honderd jaar getrouwd te zijn geweest met ons beste maatje.

Ook klaar met gezapigheid, maar is het niet mogelijk om apart te gaan wonen?

Misschien heb je hier iets aan.