Relatietherapie en geen seks meer

Relatietherapie en geen seks meer.

Waarom ik niet geloof in relatietherapie als het verlangen verdwenen is. Waarom relatietherapie mijns inziens niet de oplossing is als je geen zin meer hebt in seks met je partner.

Ik zal waarschijnlijk een hoop relatietherapeuten tegen me in het harnas jagen, maar vooruit.

Ik geloof namelijk best in relatietherapie.

Alleen niet voor alles.

Als twee mensen voortdurend ruzie maken, elkaar niet meer begrijpen, langs elkaar heen praten of geen afspraken meer kunnen maken, lijkt het me hartstikke nuttig om eens met iemand aan tafel te gaan zitten die kan helpen om dat gesprek weer op gang te brengen.

Als er binnen de relatie sprake is van een blokkade met betrekking tot de communicatie over seks en de onuitgesproken wensen van één of beide partners op dat gebied, is een beetje hulp meer dan welkom.

Maar dan hebben we het over communicatie.

Niet over verlangen.

Daarin zit voor mij een wezenlijk verschil.

Seksueel verlangen

Je kunt iemand leren om beter naar zijn of haar partner te luisteren.
Je kunt leren ruziemaken zonder elkaar de hersens in te slaan. Je kunt afspraken leren maken over tijd voor elkaar. Je kunt zelfs leren onder woorden brengen wat je graag van je partner wilt in bed.

Maar je kunt iemand niet tijdens een therapiesessie opnieuw seksueel verlangen laten voelen.

Dat is geen communicatieprobleem.

Dat is iets anders.

Verlangen kun je niet afspreken of uitpraten. Dat is er of dat is er niet (meer).

Helpt relatietherapie als je geen seks meer hebt?

Stel dat je al twee jaar geen zin meer hebt in je partner.

Je vindt hem aardig.
Je vertrouwt haar.
Jullie kunnen prima met elkaar praten.

En samen wandelen. Fietsen. Uit eten.
Er is sprake van gezelligheid en respect voor elkaar.

Maar zodra je partner je aanraakt, gebeurt er gewoon… niets.

Geen spanning. Geen kriebels. Geen ik wil jou.

Dan ga je samen naar relatietherapie.

Daar wordt gepraat.

Over patronen. Over verwachtingen. Over intimiteit.

Over wat jullie vroeger deden. Over wanneer het misging.

Over hoe belangrijk seks voor jullie allebei is.

Opdrachten

Je krijgt misschien zelfs opdrachten.

Elkaar meer aanraken. Een avond zonder telefoons. Samen douchen of in bad. Een date plannen, experimenteren met speeltjes.

Soms werkt dat. Maar vaak ook niet.

Want meer communiceren over seks is iets heel anders dan het terugbrengen van seksueel verlangen.

Je kunt samen een weekend weggaan en een verblijf boeken in de meest luxe kamer die er is. Maar als zij daar in haar eentje in de jaccuzzi ligt en hij op bed naar Discovery kijkt, streeft dit uitje geheel zijn doel voorbij.

Zelfs als je wel met elkaar in bad gaat zitten blijft er op deze manier iets geforceerds in zitten. ‘Nu moet het geil worden.’ Iets wat voor de meesten juist averechts werkt.

En als je in het penthouse met uitzicht over de stad elkaar staat in te zepen onder de regendouche, is dat nog steeds geen garantie dat je daarna ook echt graag heftige seks wilt met je partner.

Heerlijk ontspannen hoor, daar niet van. Maar met seksueel verlangen heeft het niets te maken.

Achterstallig onderhoud

Bij relatietherapie wordt het gebrek aan seks soms behandeld alsof het een achterstallig onderhoudsprobleem is.

Alsof de relatie gewoon letterlijk ‘een goede beurt’ nodig heeft.

Maar verlangen werkt niet als een vaatwasser.

Je kunt niet het juiste programma kiezen, een beetje schoonmaakmiddel toevoegen en verwachten dat er na anderhalf uur weer iets fris en fruitigs uitkomt.

Soms is het verlangen gewoon echt verdwenen.

En dat kan ontzettend pijnlijk zijn.

Voor degene die geen zin meer heeft én voor degene die iedere keer wordt afgewezen.

Maar pijn betekent niet automatisch dat er ergens een therapeutische oplossing ligt.

Het verschil tussen verbinding en verlangen is enorm. Om nog maar te zwijgen van het verschil tussen liefde en lust.

Voorspelbaar

Je kunt enorm veel van iemand houden zonder hem of haar nog seksueel te begeren.

Je kunt je vrouw een fantastische moeder vinden voor je kinderen, en toch niet meer opgewonden van haar raken.

Je kunt ontzettend moeten lachen om de grappen van je man, en toch geen seks meer met hem willen.

Seksueel verlangen laat zich niet afdwingen door een goede relatie.

Sterker nog, soms is juist de veiligheid en voorspelbaarheid van een lange relatie onderdeel van het probleem. Of zelfs de hoofdoorzaak.

Alles is bekend. Voorspelbaar.

De aanrakingen. De standjes. De volgorde. Hoe het begint. Hoe het eindigt.

Niets zozeer fout. Maar niets prikkelt je nog.

En dat is een ongemakkelijke waarheid waar je met drie kwartier praten per week niet zomaar vanaf komt.

Wanneer relatietherapie wél zin heeft

Ik ben dus niet tegen relatietherapie. Integendeel.

Als je elkaar voortdurend verkeerd begrijpt: ga praten.

Als ruzies steeds escaleren: ga praten.

Als jullie totaal verschillende verwachtingen hebben: ga praten.

Als één van jullie vreemdgaat en jullie willen begrijpen wat er is gebeurd: ga praten.

Kortom, als jullie allebei nog willen investeren in de relatie maar niet weten hoe: zeker gaan praten.

Maar als de kern van het probleem is dat je eigenlijk gewoon geen seks meer wilt met je partner, en misschien zelfs geen behoefte meer hebt om samen in één bed te slapen, dan vraag ik me af of je werkelijk een communicatieprobleem hebt.

Dan is de vraag niet: Hoe krijgen we onze relatie weer goed?

Maar: Zou ik wel behoefte aan seks hebben met iemand anders? Wil ik deze persoon eigenlijk nog als partner?

Dat zijn veel ongemakkelijkere vragen.

En misschien precies daarom worden die zo vaak vervangen door relatietherapie.

Want over je relatie praten is een stuk minder eng dan eerlijk toegeven dat je partner je gewoon niet meer opwindt.

En dat je eigenlijk liever alleen verder wilt, maar niet goed weet hoe.

Dat is een heel ander uitgangspunt.

Om thuis te werken aan jullie communicatie.

Als er nog genoeg aantrekkingskracht is tussen jullie kan dit wellicht wél de vonk weer terugbrengen in julie relatie.